1 sierpnia 1926 roku zmarł w polskich górach Jan Kasprowicz – poeta, dramaturg i krytyk literacki. Uznawany był za jednego z najwybitniejszych polskich poetów. Niektórzy stawiali go na równi z Adamem Mickiewiczem. Urodził się w Szymborzu, dzisiejszej dzielnicy Inowrocławia.
W 91-tą rocznicę śmierci poety delegacje stowarzyszeń i placówek oświatowych złożyły pod jego pomnikiem w Inowrocławiu kwiaty. Okazały pomnik znajdujący się na Skwerze Jana Pawła II pokazuje jak wielką czcią cieszy się ta postać na Kujawach. Po jego śmierci dużo twórczości Kasprowicza było również w Poznaniu, gdzie za życia chętnie gościł. Krótki apel pod pomnikiem poety odbył się z inicjatywy Muzeum, które nosi zaszczytne jego imię.
Słonko świeci, oj, świeci iskrzyste,
Ale jakoś się rozgrzać nie może!
Pierwsze szrony dziś spadły na zboże
I zmieniły w szron rosy kropliste.
Poza wioską, gdzie, patrzcie! w srebrzyste
Oziminy usłały się łoże,
Wyszło chłopię na ciche rozdroże
I wciąż szepce: „O Jezu! o Chryste!”
W którą stronę się udać, snadź nie wie,
A tu nagie gałęzie na drzewie,
A siermiężka na strzępy podarta.
Gbur przez lato sierotę-niebogę
Miał do bydła… „Na zimę? Do czartal”
Kawał chleba w zanadrze i w drogę.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
