Była jedną z najpopularniejszych aktorek okresu powojennego, a wśród występujących w Teatrze Polskim w Bydgoszczy najpopularniejszą. Mowa o Wandzie Rucińskiej, która urodziła się w 1919 roku w Łęczycy, a zmarła w 2006 roku w Sopocie, ale to na bydgoskich scenach teatralnych odnosiła największe sukcesy. W środę Rada Miasta Bydgoszczy jej imieniem nazwała Teatr Kameralny, formalnie najmłodszą bydgoską instytucję kultury bo powołaną w 2019 roku, ale historycznie nie do końca – bo Teatr Kameralny działał w przeszłości w latach 1926-1988.
Dorobek artystyczny Wandy Rucińskiej to ponad 200 ról teatralnych, głównie na deskach Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Pierwszą dużą kreacją była „Nora” w dramacie Henryka Ibsena zrealizowana w Teatrze Polskim w 1955 roku. W przeciągu kolejnych dekad kariery scenicznej grała w różnorodnym repertuarze, jednak znaczna część jej kariery scenicznej obejmowała pozycje dla młodego widza, m.in.: Baba Jaga w „Kłopotach Zbója Madeja”, Maryla w „Ani z Zielonego Wzgórza”, Ara de Kakadu w „Czupurku”, Filifionka w „Lecie Muminków” czy Rybałt w „Balladzie o Kasi i Drzewie”.
Rucińska udzielała się jednak też na deskach Teatru Kameralnego w Bydgoszczy, który w 1986 roku zorganizował jej jubileusz 40-lecia pracy artystycznej. Aktorka grała w nim do jego zamknięcia.
Wanda Rucińska była aktorką silnie związaną z Bydgoszczą, jak i samym Teatrem Kameralnym. Kiedy w 1992 roku z uwagi na ciężką chorobę musiała porzucić karierę aktorską, dalej czynnie uczestniczyła w życiu kulturalnym Miasta. Jako Patronka Teatru Kameralnego, swoją postacią, rysem osobowości, rolami teatralnymi, zwłaszcza tymi dla dzieci i młodzieży, będzie znakomitym przewodnikiem i wzorem dla pokoleń młodych widzów – czytamy w uchwale Rady Miasta Bydgoszczy.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
