
Wczoraj minęły 93 lata od śmierci wielkiego poety Jana Kasprowicza, który dużą część swojego życia związał z Kujawami. Urodził się w Szymborzu, dzisiaj już dzielnicy Inowrocławia, w Inowrocławiu również stanął poświęcony mu pomnik.
Wczoraj przedstawiciele władz miasta oraz powiatu złożyli w południe kwiaty pod pomnikiem Kasprowicza.
Warto pamiętać o tej postaci szczególnie w roku po 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, bowiem działalność patriotyczna miała dla artysty szczególne znaczenie. W czasach studenckich (studiował we Wrocławiu), prowadził w rodzinnym Inowrocławiu potajemne nauczanie języka polskiego oraz historii. Angażował się też w rozwój Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Inowrocławiu, na którego pierwszą rocznicę funkcjonowania (1886 rok) napisał wiersz:
Żyjemy w czasach, co na swojej skroni,
Mają dla słanych przekleństwo wyryte,
Gdzie tłum zgłodniałych kromkę chleba goni
Pośród gościńce z ciał braci ubite
Trzeba więc hartu, aby wobec grobów
Wciąż się mnożących uginać czoła;
Trza siły woli: dojść do tych zasobów,
Oto zadanie, oto cel ,,Sokoła”.
Inowrocławskie gniazdo Sokoła, było najstarszym na ziemiach zaboru pruskiego.
Kasprowicz jest tym poetą, który posiada w każdym słowie utajony skarb, niemal wizyjną jego stronę – pisał we wspomnieniu Kasprowicza Nowy Kurjer z Wielkopolski.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.






