
W 2018 roku zasięg skrajnego ubóstwa w Polsce wyniósł 5,4%, czyli wzrósł w stosunku do roku wcześniejszego o około 1 punkt procentowy. Wzrósł również zasięg ubóstwa ustawowego i relatywnego. Programy socjalne rządu przyczyniły się do pomocy wielu rodzin, ale też miały wpływ na wzrost inflacji i kosztów życia, co z kolei wzmogło zjawisko ubóstwa.
Po obserwowanym od 2015 do 2017 r. stopniowym
zmniejszaniu się, szacowanego w oparciu o wydatki gospodarstw domowych, zasięgu ubóstwa ekonomicznego, w 2018 r. nastąpiło zahamowanie tej tendencji. W zależności od przyjętej granicy, zasięg ubóstwa kształtował się na zbliżonym lub nieco wyższym poziomie niż w 2017 r. Najwyraźniej wzrosła stopa ubóstwa skrajnego – o ok. 1 p. proc. – informuje w opracowaniu Główny Urząd Statystyczny.
Podstawę ubóstwa skrajnego wylicza się w oparciu o minimum egzystencji szacowane przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych – Konsumpcja poniżej tego poziomu utrudnia przeżycie i stanowi zagrożenie dla psychofizycznego rozwoju człowieka – informuje GUS. Wzrost cen produktów spożywczych sprawia, że minimum egzystencji wzrasta. Ze strony IPSS dowiadujey się, że dla gospodarstwa jednoosobowego wyniosło ono 591,14 zł, natomiast emeryckiego jednoosobowego 560 zł. Wartości w poszczególnych województwa mogą być inne. Zdaniem GUS w 2018 niższe dochody uzyskiwało 5,4% populacji.
Ubóstwo ustawowe (osoby uprawnione do świadczeń z pomocy społecznej) wyniosło 10,9%. W 2018 roku było to 701 zł na gospodarstwo jednoosobowe oraz 2112 na 4 osobową rodzinę.
Ubóstwo relatywne wylicza się na podstawie 50% kwoty, którą przeciętnie miesięcznie wydają gospodarstwa domowe w Polsce. W 2018 roku ten wskaźnik dla jednoosobowego gospodarstwa wyniósł 810 zł – w takiej sytuacji znalazło się 14,2% Polaków.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.





