W piątek razem z Towarzystwem Pamięci Powstania Wielkopolskiego kołem w Bydgoszczy, zorganizowaliśmy uroczystości 100. rocznicy zwycięstwa Powstania Wielkopolskiego, w przeddzień przypadającej dzisiaj rocznicy podpisania rozejmu w Trewirze. Uroczystości te przyniosły wiele refleksji, które wskazują nam, iż skutki Powstania Wielkopolskiego wychodziły daleko w przyszłość.
– Dziękujemy tym, którzy wtedy, 100 lat temu, nie szczędzili sił, zdrowia, a nawet życia, aby bronić honoru Polski. Wdzięczność okazujemy uroczystościami, kwiatami, modlitwą i refleksją – napisał w liście do uczestników prezydent Bydgoszczy Rafał Bruski, list w jego imieniu odczytał radny województwa Łukasz Krupa – Wynik wielotygodniowych walk powstańców, potajemnie wspieranych także przez bydgoszczan, zagwarantował naszej Ojczyźnie godne miejsce w nowym europejskim ładzie po I wojnie światowej.
Powstanie Wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 roku w Poznaniu, ale w kolejnych dniach rozpowszechniło się na Kujawy, Pałuki i Krajnę. Przez ostatnie tygodnie w naszych miastach i miasteczkach braliśmy udział w uroczystościach, aby uczcić poszczególne bitwy. 16 lutego 1919 roku w Trewirze został podpisany rozejm przedłużający zawieszenie broni z 11 listopada 1918 roku, na mocy którego pod polską kontrolą znalazły się tereny zajęte przez Powstanie Wielkopolskie. Stąd symbolika tego dnia – jako podkreślającego zwycięstwo Powstania Wielkopolskiego.
Nas z Pomorza Niemiec nie przegoni,
Bo tu, w Bydgoszczy żyje wiecznie Polska – cytował w swoim liście do uczestników poseł Bartosz Kownacki, reprezentowany przez dyrektor biura Julię Rozworowską, która nawiązała do symbolicznego odsłonięcia w 1927 roku w Bydgoszczy, pierwszego w Polsce pomnika Henryka Sienkiewicza – Zacytowane fragmenty obrazują towarzyszące obchodzonej rocznicy, emocje. Przypominają o niemieckiej niewoli, ale też podkreślają, że z tych ziem polskości Niemiec nie wyplenił i nie wypleni.
Kownacki wskazuje, że późniejsze ustalenia Traktatu Wersalskiego z czerwca 1919 roku, przekreśliły cały dorobek germanizacyjny na tych rdzennych piastowskich terenach.
Uroczystości rozpoczęły się od złożenia wiązanek kwiatów pod jedynym w Polsce Grobem Nieznanego Powstańca. Już w sali sesyjnej odśpiewana została Rota w wykonaniu Węgra Zoltana Fabiana.
– Odnosząc się do tragedii I wojny światowej, nade wszystko trzeba podkreślać Błękitną Armię gen. Hallera, bo to jest ten moment, gdzie dzięki gen. Hallerowie Polska była w gronie zwycięzców I wojny światowej – mówił radny wojewódzki Roman Jasiakiewicz, który przypomniał, że wielu powstańców, w trudnych ekonomicznie czasach lat 20. budowało pomyślność Bydgoszczy. Jasiakiewicz upomniał się tutaj o postać prezydenta Bydgoszczy Bernarda Śliwińskiego, który był jednym z dowódców powstania. Płynie
– Budujmy pomyślność Bydgoszczy w takim trójpołączeniu, na bazie ogromnego sukcesu, jakie ludzie miasta i miasto wówczas osiągnęli – apelował Jasiakiewicz.
Sukces Powstania Wielkopolskiego miał wpływ na ustalenia Traktatu Wersalskiego z 28 czerwca 1919 roku, który w imieniu Polski podpisał Ignacy Jan Paderewski i Roman Dmowski. Przyznawał on ostatecznie Polsce Bydgoszcz. Wielu powstańców oraz żołnierzy Armii Hallera brało później udział w wojnie polsko-bolszewickiej, stanowiąc najbardziej doborowe jednostki, której stawką było utrzymanie dopiero co wywalczonej przez Polskę niepodległości.
Po rozejmie w Trewirze nadal dochodziło do incydentów, chociażby już 18 lutego w podbydgoskim Rynarzewie, gdy Niemcy ruszyli do ofensywy z użyciem pociągu pancernego.
Po części oficjalnej Krzysztof Drozdowski wygłosił prelekcję: ,,Pierwsze dni bydgoskiej wolności w 1920 r.”
Dziękujemy za udział pocztowi sztandarowemu Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego przybyłym radnym wojewódzki i miejskim oraz wszystkim uczestnikom. W szczególności delegacjom składającym wiązanki kwiatów.
{youtube}5erTGvrrjUI{/youtube}
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
