Do znacznego powiększenia się Bydgoszczy doszło w 1920 roku za sprawą inkorporacji, czyli rozszerzenia o okoliczne wsie – wzrost populacji miasta oszacowano na ok. 50%. Z tego powodu zaczęły pojawiać się głosy o potrzebie budowy nowego okazałego ratusza. Zrodziła się koncepcja, aby znalazł się on nad Brdą i podkreślał położenia miasta nad rzeką. Dużą stratą jest to, że z powodu wojny do dzisiaj nawet nie zachowały się jego koncepcje.

Pierwsza wizja zakładała budowę ratusza przy ulicy Słowackiego z widokiem na park Jana Kochanowskiego. Uznano jednak, że jest to za daleko od ścisłego centrum i zaproponowano inną lokalizację – nad Brdą, w rejonie Ronda Jagiellonów (po wschodniej stronie). Pod ratusz przewidziano działkę o powierzchni 8 tys. m2. Miała w nim powstać reprezentacyjna sala posiedzeń, 200 gabinetów, śniadalnia, duże archiwum oraz 3 pokojowe mieszkanie dla woźnego.

W listopadzie 1938 roku wiceprezydent Mieczysław Nawrowski we współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów RP w Warszawie ogłosili konkurs. Do jury zaproszono prezydenta Leona Barciszewskiego, wspomnianego wiceprezydenta Nawrowskiego, architekta Józefa Grodzkiego oraz dr Glińskiego. I nagrodą w konkursie miała być kwota 8 tys. zł, którą można szacowań dzisiaj powyżej 0,5 mln zł.

Konkurs spotkał się ze sporym odzewem bo wpłynęły na niego 52 prace. Niestety nie wiemy co się wydarzyło już w 1939 roku oraz co się z nimi stało. W przestrzeni publicznej nie zachowała się żadna z prac, być może są gdzieś jeszcze w zbiorach prywatnych.

Dzisiejszy ratusz tę funkcję pełni ponad 100 lat

Główna siedziba Urzędu Miasta dzisiaj mieści się przy Starym Rynku w dawnym kolegium jezuickim z XVII wieku. Miasto budynek przejęło pod koniec XIX wieku aranżując pod ratusz, który tę funkcję pełni do dzisiaj. W 2008 roku podjęto się próby zaprojektowania nowego ratusza przed tym budynkiem, w miejscu wyburzonej zachodniej pierzei Starego Rynku, na co rozstrzygnięto konkurs, ale z powodu złego odbioru społecznego koncepcji, jej realizacji zaniechano.