W 1590 roku w Kolonii holenderski mnich Andrichem opublikował dzieło o łacińskiej nazwie Theatrum Terrae Sanctae et Biblicarum Historiarum cum tabulis geographicis aere expressis – przedstawiało ono opis Palestyny i miejsc świętych w Jerozolimie. W oparciu o to dzieło w Europie powstały Kalwarie, które symbolizują Mękę Pańską Jezusa Chrystusa.
W okresie niespokojnym w Jerozolimie, to właśnie Kalwarie stały się miejscem pielgrzymek wiernych, którzy mieli możliwość uzyskania w nich identycznego odpustu.
Tendencja ta przyszła także do Polski, gdzie powstało kilka Kalwarii. W 1628 roku z inspiracji dzieła Andricha zaczęła powstawać Kujawska Jerozolima, znana obecnie głównie jako Kalwaria Pakoska (oddalona ok. 10 km od Inowrocławia). Trasę Drogi Pojmania i Krzyżowej wytyczył ks. Wojciech Kęsiscki. Pełna budowa trwała aż do XIX wieku, co spowodowane było z jednej strony konfliktami z miejscowym duchowieństwem, z drugiej zaś celową polityką Prus, które chciały wyprzeć katolicyzm na rzecz wyznań protestanckich. Obecnie znajduje się ona pod opieką Zakonu Franciszkanów. W ostatnich latach przy wykorzystaniu funduszy unijnych Kalwaria Pakoska przeszła gruntowny remont.
{gallery}stories/miasta/pakosc-kalwaria{/gallery}
Kujawska Jerozolima to zespół 26 stacji kalwaryskich, w tym dwa kościoły – pw. św. Bonawentury oraz Ukrzyżowania. Rozlokowane zostały one na sporym obszarze miasta Pakość, w tym mieszczącym się w centrum parku.
Miejsce to inspiruje w szczególności w obecnym okresie Wielkiego Postu.
Biblicarum Historiarum cum Pakości – w przekładzie z języka łacińskiego ten zwrot oznacza: Historia Biblijna z Pakości.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
