W 2001 roku zmarł ostatni żyjący w kujawsko-pomorskim powstaniec wielkopolski, mając 105 lat Józef Grubczyński był najstarszym żyjącym bydgoszczaninem. Wczoraj – 27 grudnia, podczas obchodów 104. rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego jego syn Eugeniusz Grubczyński został wyróżniony przez marszałka medalem Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano-Pomeraniensis oraz medalem Prezydenta Bydgoszczy, za propagowanie pamięci o Powstaniu Wielkopolskim. Warto nieco bliżej przybliżyć losy tej rodziny.
Józef Grubczyński działalność niepodległościową rozpoczął rozpoczął w wieku 11 lat biorąc udział w strajku szkolnym w 1906 roku we wsi Wieszki pod Szubinem. Gdy pod koniec grudnia 1918 roku wybuchło Powstanie Wielkopolskie udał się do Gniezna, gdzie wstąpił w powstańcze szeregi.Walczył pod Samoklęskami, Turem, Grzeczną Panną, Rynarzewem, Szubinem i Brzozą.
Później Grubczyńskiego skierowano na wojnę polsko-bolszewicką. Był zatem weteranem walk o niepodległość, co zwróciło uwagę hitlerowców po 1939 roku. O jego dalszym życiorysie podczas poniedziałkowych uroczystości mówił wicemarszałek Zbigniew Ostrowski mówiąc dlaczego jego syn Eugeniusz zasługuje na wyróżnienie – Przeżył aresztowanie, a następnie wywiezienie ojca do obozu koncentracyjnego w okupowanej Holandii. Głód i trudy okupacyjnej codzienności bez ojca, a później niełatwe powojenne lata, bo pan Józef był nie tylko powstańcem wielkopolskim, ale i uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej, a po wyzwoleniu z obozu w Holandii, został żołnierzem 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisław Maczka, a to dla władz PRL-u był wystarczający powód dla internowania jego rodziny.
Oboje Józef i Eugeniusz przez kolejne dziesiątki lat propagowali pamięć o Powstaniu Wielkopolskim w naszym regionie. Edmund zasiadał w strukturach Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
