Po agresji Niemiec i Związku Radzieckiego w 1939 roku na Polskę i objęcie całego terenu kraju okupacją, Państwo Polskie kontynuowało swoją działalność na uchodźstwie – wpierw we Francji, a po kapitulacji tego kraju w Wielkiej Brytanii. Okres dziejów emigracji niepodległościowej zakończył się formalnie w grudniu 1991 roku, po przeprowadzeniu w Polsce wolnych wyborów. Senat uczcił 25-lecie tego wydarzenia.
9 grudnia 1939 roku Prezydent RP na uchodźstwie Władysław Raczkiewicz (wcześniej wojewoda pomorski) powołał ,,na czas trwania wyjątkowych okoliczności, wywołanych wojną, Radę Narodową, jako organ doradczy Prezydenta Rzeczpospolitej i Rządu”. Ostatnie posiedzenie tego organu miało miejsce natomiast 8 grudnia 1991 roku.
Rada Narodowa w różnych formułach i składach działała przez cały okres funkcjonowania władz RP na uchodźstwie. Jej misji nie zakończyło przekazanie do kraju przez Prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego insygniów prezydenckich w dniu 22 grudnia 1990 r. Wierna swemu powołaniu, rozwiązała się dopiero po przeprowadzeniu w Polsce w pełni wolnych i demokratycznych wyborów, czyli wraz z rozpoczęciem w listopadzie 1991 r. I kadencji Sejmu i II kadencji Senatu. Jej ostatnia sesja w dniu 8 grudnia 1991 r. stanowiła symboliczne zamknięcie dziejów powojennej emigracji niepodległościowej – czytamy w uchwale Senatu RP z ostatniego tygodnia – Senat Rzeczypospolitej Polskiej pragnie upamiętnić 25. rocznicę zakończenia misji Rady Narodowej. Przez 52 lata emigracyjnej walki Rada Narodowa była depozytariuszem naszej niepodległości. Ponad pół wieku bezinteresownej i ofiarnej pracy członków Rady Narodowej na rzecz Ojczyzny w trudnych warunkach emigracyjnej tułaczki jest wzorem i zobowiązaniem dla obecnego i przyszłych pokoleń Polaków.
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
