Raciąż to dzisiaj niewielka wieś zamieszkiwana przez około tysiąc mieszkańców w gminie Tuchola. Na długo przed powstaniem Tucholi kluczowym ośrodkiem był Raciąż, a wejście Tucholi na dziejową arenę poprzedził upadek Raciąża. Chcąc poznać dzieje Borów Tucholskich musimy zacząć w Raciążu.
Około 3 km od dzisiejszego Raciąża, w głębi lasu na półwyspie zlokalizowanym nad jeziorem Śpierewnik mieścił się średniowieczny gród będący ważnym ośrodkiem w księstwie księcia pomorskiego Świętopełka II, nazywana Wielkim. Wpływy Mściwoja sięgały, aż po dzisiejszą część Bydgoszczy Fordon, bowiem do niego należał też gród w Wyszogrodzie. Zdaniem archeologów wcześniejsze osady nad jeziorem Śpierewnik mogły sięgać nawet tysięcznego roku przed naszą erą.
Kres grodu przyszedł w XIII wieku, gdy Świętopełk II najechał na Nakło należące do wielkopolskiego księcia Przemysła I. Ten w odwecie zajął Raciąż i go spalił. Gród odbudowano, ale pod koniec XIII wieku Raciąż został opuszczony, gdyż rozwijająca się Tuchola miała znacznie lepsze perspektywy (o tym więcej w kolejnym materiale). Kierunkiem ekspansji Raciążan były też rozwijające się Chojnice. Gród został w 2011 roku zrekonstruowany, lokalne władze liczą, że będzie to atrakcja turystyczna.
Wieś najpierw kupili Krzyżacy, później trafiła do rąk polskich. W późniejszych wiekach stała się częścią majątku rodu Janta-Połczyńskich, którzy w okresie zaborów dbali o zachowanie polskiego charakteru, a także po I wojnie światowej angażowali się w powrót Pomorza do Polski. W Raciążu znajduje się mauzoleum, gdzie spoczywają najważniejsi przedstawiciele rodu, w tym minister Leon Janta-Połczyński, który w imieniu polskiego rządu przyłączył 22 stycznia 1920 roku Bydgoszcz do Polski.
Od 2009 roku związany z lokalnymi mediami. Specjalizuje się w tematach dotyczących infrastruktury, polityki regionalnej oraz funkcjonowaniu samorządów.
