Przedłużona izolacja społeczna i zmiany w możliwościach i organizacji pracy w trakcie pierwszego lockdownu spowodowanego pandemią COVID-19, zmieniły wzorce myślenia ludzi – wynika z badań opublikowanych na łamach czasopisma PNAS.
Wprowadzony na prawie całym świecie w marcu 2020 r. lockdown zaburzył dotychczasowe życie społeczne i zawodowe milionów ludzi. Badacze przeanalizowali wzorce myślenia ludzi, aby sprawdzić, jakie zmiany zaszły w codziennym postrzeganiu rzeczywistości przez zwykłych obywateli.
Naukowcy w losowych porach dnia wysyłali do uczestników badania SMS-y, pytając ich o czym w danej chwili myślą i co robią. Następnie porównali odpowiedzi, jakich badani udzielali w trakcie lockdownu z porównywalnym zbiorem danych zebranych przed pandemią.
„Zwykle ludzie spędzają dużo czasu myśląc o innych i planując swoją przyszłość. Odkryliśmy, że obie te tendencje myślowe zmieniły się w trakcie lockdownu – myślenie o przyszłości zostało mocno ograniczone i wydaje się, że pojawia się na etapie sprzed pandemii – gdy ludzie byli zaangażowani w pracę” – mówi Brontë McKeown z University of Essex w Wielkiej Brytanii, główna autorka badania. “A że myślenie o przyszłości i planowanie jej jest dobre dla zdrowia psychicznego, może to tłumaczyć niektóre z negatywnych zmian emocjonalnych, jakie zaobserwowano wśród ludzi w czasie pandemii”- dodaje badaczka.
Badacze zauważyli też, że w trakcie lockdownu, większość ludzi znacznie więcej czasu spędzała samotnie. A kiedy byli sami, mniej myśleli o innych niż zazwyczaj to robili, zanim COVID-19 pojawił się na świecie. Jedynie w niektórych przypadkach, gdzie kontakt z innymi był utrzymywany, nie zaobserwowano tej zmiany w myśleniu.
Według naukowców ich odkrycia sugerują, że to, jak dużo myślimy o innych, zależy od tego, jak bardzo wchodzimy w interakcje z nimi – w końcu jesteśmy istotami społecznymi, a w czasie izolacji zaczęliśmy po prostu mniej myśleć o innych. Kiedy zaczynamy angażować się w kontakty społeczne, sprzyja to wzrostowi naszych myśli społecznych.
Badacze zaznaczają, że ich odkrycia mają bardzo duże znaczenie – pokazują, jak ważne jest nasze środowisko zewnętrzne i kontakty społeczne w kształtowaniu tego, co dzieje się w naszej głowie. Według nich, zmiany zachodzące w naszej zewnętrznej rzeczywistości mogą być jednym ze sposobów zmian wzorców myślowych, które w dużym stopniu kształtują naszą rzeczywistość.
Źródło: https://doi.org/10.1073/pnas.2102565118 (PAP)
Agnieszka Niewińska – Lewicka
anl/ ekr/
Sectetur adipiscing elit. Sed nisi ipsum, aliquet ac vulputate eu, congue nec diam. Mauris ligula metus, tempus eget scelerisque nec, aliquet et risus. Nulla consequat elit vel ipsum pharetra quis tempor metus varius.
